Heeft je kind een sterke wil? Dit is waarom je dan beter naar je kind zou moeten luisteren.

Ik ben een bevoorrecht mens. De kinderen die ik mag leren kennen zijn allemaal zo wijs, zo prachtig. Ze zien de wereld door hun ogen, zoals hij is. Ze ZIJN gewoon en soms weten ze het beter dan volwassenen.

En dat laatste vinden we vaak lastig, als volwassenen. Want deze generatie is opgevoed met de overtuiging dat ‘papa of mama altijd gelijk heeft’ en dat de ‘juf of meester het allemaal weet’. De vorige generatie heeft veelal geleerd om hun mond te houden, want zo ging dat nu eenmaal.

Nu komen veel ouders en leerkrachten soms in een spagaat. Ze verwachten dan dat kinderen gewoon luisteren, maar deze nieuwe generatie is anders. Het is een grotere generatie van kinderen die mondiger en wijzer is dan wij ooit geweest zijn. En dat vinden veel papa’s en mama’s lastig (en dat is het soms ook), omdat een briesend en koppig kind best heftig kan zijn.

Ze hebben al jong een enorme sterke wil. Ze willen gehoord worden.

De sensitieve, strong-willed kinderen die er steeds meer komen, vragen een andere benadering. Een nieuwe manier van opvoeden. Ze willen niets liever dan serieus genomen worden en tegelijkertijd hebben ze ook de liefde en bescherming nodig die past bij de ouder-kind relatie. Deze kindjes willen meer dan ze aan kunnen, maar tegelijkertijd kunnen ze meer aan dan dat men ze wil toebedelen.

Dus wat wil je kind nou precies?

Jouw sensitieve kind met zijn of haar ijzeren wil, heeft vooral de behoefte dat er naar hem of haar geluisterd wordt. Dat je met een open blik naar je kind kunt kijken, dat je nieuwsgierig bent en vooral… dat je kijkt achter het gedrag.

Je kind heeft een enorme behoefte aan gelijkwaardigheid. Dus zeg niet te snel ‘nee’, alleen maar omdat je de ouder bent. Wees open in je energie, nodig je kind uit om samen te co-creëren. Jouw kind voelt en weet zoveel en als jij daar niet de veiligheid in kunt bieden, dan raakt je kind in paniek. Dan is het bang en voelt het zich overweldigd.

En een kat in het nauw maakt vreemde sprongen. Dus dan gaan ze flippen… Boze, woedende buien zijn het gevolg.

En veel ouders zijn dan geneigd om op die boosheid te gaan zitten en willen dat het stopt. Maar het is een signaal dat je kind met van alles rondloopt wat het niet kwijt kan. Dat het zich onveilig voelt in een overweldigende wereld. Dat het zich niet serieus genomen voelt en zich niet gelijkwaardig behandeld voelt als wijs kind.

En hou er rekening mee dat je kind het inderdaad vaak écht beter weet dan de volwassenen om zich heen! Dus het is het echt waard om beter te luisteren. Raar, maar waar…

Moet je dan altijd maar ‘ja’ knikken en toegeven? Nee hoor, zolang jij een gefundeerde reden hebt is er niks aan de hand. Jouw kind is simpelweg gevoelig voor autoriteit en dominantie. ‘Nee’ zeggen om het ‘nee’ zeggen. En waar het helemaal gevoelig voor is is jouw onzekerheid. Dat is voor jouw kind een enorme trigger. Dus zorg dat je ook aan je ‘eigen stuk’ werkt en sterk in je schoenen komt te staan. Je zelfverzekerd voelt.

Gelijkwaardigheid, liefde en tegelijkertijd soms juist wél voor je kind beslissen, omdat het alles niet meer kan overzien (en dan dus vanuit liefde en kracht die beslissing nemen) is wat jouw kind nodig heeft. En een ouder die zeker is over zichzelf. Dat zorgt voor minder bagage in de communicatie.

Luister naar wat je kind écht wil vertellen…

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *